ណូ ទីតូ • ជីវិតខ្ញុំ
ខ្ញុំខំរាល់ថ្ងៃ ព្រោះចង់ឱ្យម្តាយបានសម្រាន្តដល់ភ្លឺនឹងគេ
វិចិត្រករ៖ ចេះឱ្យប្រាដក មានតែមួយកន្ត្រកចិញ្ចឹមខ្លួនឯងរស់
ងងឹតភ្នែកហើយ ខ្ញុំមិនបណ្តោយឱ្យខ្លួនងងឹតវិជ្ជាទៀតទេ
គេដៀលខ្ញុំថាក្មេងសំរាម
៣៣ឆ្នាំវិទ្យាស្ថានបារាំងមិនធ្លាប់មានខ្មែរ តែខ្ញុំដំបូងគេដែលបើករនាំងដល់អ្នកជំនាន់ក្រោយ
ខ្ញុំម្នាក់អាចធ្វើឱ្យមនុស្សថ្លង់ជាច្រើននាក់មានស្នាមញញឹម | ជីវិតខ្ញុំ
ទឹកចិត្តជាម្តាយ ទោះកូនមិនល្អកាយ ក៏ម្តាយមិនបោះបង់
ខ្ញុំចង់រស់ ចង់ឌុបកូនទៅរៀន
ក្រោយឪពុកម្តាយលែងលះគ្នា ខ្ញុំក្លាយជាក្មេងស្រីវត្ត | ជីវិតខ្ញុំ
គំនិតខ្ញុំមិនពិការដូចកាយឡើយ
ទោះជាស្រី តែខ្ញុំចង់ជោគជ័យក្នុងវិស័យប្រដាល់គុនខ្មែរ
កូនខ្ញុំ១៨០នាក់
ទម្រាំតែក្លាយជាពិធីការិនីអាជីព ខ្ញុំនៅក្រៅឆាករាប់ឆ្នាំ
ខ្ញុំបន់ផ្សងធ្វើការជាមួយសត្វមួយជីវិត
ជំរុញឱ្យគុនខ្មែរល្អប្រសើរ ជាបេសកកម្មខ្ញុំ
ជីវភាពវេទនាពិតមែន តែខ្ញុំមិនចង់ឱ្យកូនសុំទានគេឡើយ
កូនព្រាត់ការសិក្សា មេបាព្រាត់បុត្រភ្ងា
ខឹងឬស្អប់ក៏ខ្ញុំនៅតែពេញចិត្តនឹងការងារថែអង្គរ!
